Curso de latín - Infinitivo y participio

19 - Infinitivo y participio

[editar]
Curso gratis creado por Carlos Cabanillas. Extraido de: http://iessapostol.juntaextremadura.net/latin/latinuno/libro.htm
27 de Septiembre de 2005
FORMAS NO PERSONALES DEL VERBO

 Las que se conocen como formas no personales o formas nominales del verbo son aquellas formas verbales que no tienen desinencia personal, y que participan simultáneamente de características nominales (son sustantivos o adjetivos) y verbales (tiempo, voz...).

 En latín las formas no personales del verbo son las siguientes:

Infinitivo

Participio

Gerundio

Gerundivo

Supino

 Vamos a estudiar ahora las dos primeras: infinitivo y participio.

EL INFINITIVO

Incluimos aquí un apartado para el infinitivo para que aparezca completo el cuadro de formas no personales del verbo. Sin embargo, el infinitivo ya ha sido estudiado en el tema de las oraciones subordinadas sustantivas. Pulsa aquí si quieres repasarlo. 

 

EL PARTICIPIO

 

Presente

Pasado

Futuro

Activa

amans, -ntis

 

amat-urus, -a, -um

Pasiva

 

amatus, -a, -um

 

 

 

Formación:

 

- Participio de presente: tema de presente + morfema -nt- + terminaciones de adjetivo de la segunda clase de una sola terminación.

- Participio de pasado: tema de supino + terminaciones de un adjetivo de la primera clase. 

- Participio de futuro: tema de supino + morfera -ur- + terminaciones de un adjetivo de la primera clase. 

 

Definición: El participio es un adjetivo verbal. Como adjetivo debe concertar en género, número y caso con un sustantivo o pronombre; como verbo tiene su sujeto (el sustantivo o pronombre con el que concierta), y podrá (o deberá) llevar complementos.

 

 Sintaxis:

            a) Participio concertado: se trata del participo que concierta en género, número y caso con un sustantivo o pronombre que desempeña una determinada función en la oración en la que se inserta el participio.

 Milites dormientes comprehendit.

Hostibus victis ignovit.

In urbem expugnatam intrat.

Adest de te sententiam laturus.

 

 En cuanto a la traducción de los participios, podemos resumir de la siguiente manera. El participio de presente normalmente puede traducirse por el gerundio, o por una oración de relativo o subordinada temporal con presente o imperfecto de indicativo. El participio de perfecto suele equivaler al participio español, pero también puede traducirse por una relativa o subordinada adverbial con perfecto o pluscuamperfecto pasivo, o por gerundio compuesto pasivo. El participio de futuro, muy poco usado, puede equivaler a expresiones de finalidad, intencionalidad o inminencia.

 

 En algunas ocasiones el participio de perfecto (más raro el de presente) equivale a un sustantivo verbal de sentido abstracto:

 

Ab urbe condita, 'desde la fundación de la ciudad'.

Monumentum deletae rei publicae, 'un recuerdo de la destrucción del Estado'.

 

            b) Participio absoluto (o ablativo absoluto): se trata de una construcción en la que el participio concierta en género, número y caso (siempre ablativo) con un sustantivo o pronombre que no desempeña ninguna función en la oración principal: este sustantivo o pronombre es exclusivamente sujeto del participio. La proposición de ablativo absoluto equivale a alguna proposición adverbial, y habrá que traducirla con la conjunción que exija el contexto:

 

 Pythagoras, Tarquinio Superbo regnante, in Italiam venit.

Oppidum, paucis defendentibus, expugnare non potuit.

C. Flaminius, religione neglecta, cecidit apud Trasumenum.

Nihil bonum, voluptate dominante, inveniri potest.

 

 Hay que resaltar que, al no existir en latín el participio de presente del verbo sum, podemos encontrar ablativos absolutos sin participio cuando éste había de ser el del verbo sum:

 

 Me puero.

             Hannibale vivo.

[editar]

211 opiniones

liada

esta muy lioso!!!! yo estoy dando clases de latín a una chica y no me gusta. ARS ARTIS
sandra

ejemplos:

2ª decl. acabados en -us

lupus:
singular

nominativo:lupis
vocativo:lupe
acusativo:lupum
genitivo:lupi
dativo:lupo
ablativo:lupo

plural

nom: lupi
voc: lupi
ac: lupos
gen: luporum
dat: lupis
ab: lupis

terminados en i

vir

singular

nominativo:vir
voc: vir
ac. virum
gen: viri
dat:viro
ab:viro

plural

nom: viri
voc: viri
ac: viros
gen: virorum
dat: viris
ab: viris
lOpetha imbecil

lOpetha, eres gilipollas, aprende a escribir bien, y luego escribes, anda
deeeeeeeee

this is this
monse

solo pido ejemplos de artis

1 2 3 4 5 6 7 ... 43 | siguiente >

Cursos gratis relacionados con 'Curso de latín'

Curso práctico de aleman, un recurso muy interesante para usuarios que desean iniciarse en este... Más »
Curso práctico de uso urgente de las reglas de ortografía.
El siguiente trabajo, es parte de los requerimientos del Curso “Capital Humano y Evaluación de... Más »
Veremos que la publicidad exterior es un medio eficiente para dar a conocer un mensaje,... Más »
La ortografía del español.

Autor y licencia de 'Curso de latín'


Curso gratis de Carlos Cabanillas. Extraido de: http://iessapostol.juntaextremadura.net/latin/latinuno/libro.htm CopyLeft
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.
Este contenido ha sido recopilado por el equipo de Wikilearning. Todo el contenido recopilado se ha obtenido respetando y comunicando en nuestro site la licencia de cada fuente.
Wikilearning tiene permiso expreso por escrito de los autores para publicar los contenidos que ha extraído de otras webs, incluyendo su uso comercial.